Jubileum! Al 20 jaar passie voor de schietsport
Het ontstaan van Reflex Shooting
Bij het schrijven van dit jubileumartikel vraag ik Jan om mij te vertellen hoe Reflex Shooting eigenlijk is ontstaan. “Het is zo gelopen,” zegt hij nuchter. Aangezien dat wel een héél kort artikel zou worden, vraag ik door. Petra zit er ook bij en helpt zijn geheugen zo nu en dan een handje. En al snel komt het verhaal tot leven.
Het begin: een 14-jarige met een luchtgeweer
We gaan terug naar eind jaren ’70. De vrijdag na 3 juli 1973 om precies te zijn. Jan is net 14 geworden – de leeftijd waarop hij van zijn vader eindelijk mocht gaan schieten. Waarom hij wilde beginnen? “Omdat het leuk was,” zegt hij. De meest logische motivatie voor iedere 14-jarige die een schietbaan opstapt, als je het mij vraagt.
Acht jaar later wordt Jan zelfstandig boomkweker. Zijn leven verandert, het werk vraagt tijd en aandacht, en zo stopt hij tijdelijk met schieten. Pas in 1987 pakt hij het luchtgeweer weer op: er is weer ruimte en hij mist de sport. Dan leert hij Petra kennen. Zij begint met pistoolschieten, en daardoor ontdekt Jan zijn passie voor luchtpistool. In het begin schiet hij – als rechtshandige – met Petra’s linkshandige pistool. Toch kwalificeert hij zich ermee voor het NK, waar hij met 559 punten een 9e plek in de serie behaalt. Net geen finale, maar wél het startpunt van een fanatieke schietsportcarrière.
Van topsport naar ondernemer: het ontstaan van Reflex Shooting
In 1994 besluit Jan serieus werk te maken van zijn schietambities. Hij vindt een trainer in Henk de Vlaam en gaat all-in: elke dag trainen, ruim 30 uur per week. Eén keer per week rijdt hij 150 kilometer om bij Henk te kunnen trainen. Vier jaar lang houdt hij dat tempo vol.
In 1997 schiet Jan een Nederlands record – een record dat tot op de dag van vandaag nog steeds staat. Door zijn prestaties komt hij in de kernploeg en wordt hij benaderd door verschillende fabrikanten, met Häring als belangrijkste naam. Of hij hun materialen wil testen, verbeteren en feedback wil geven. Dat doet hij graag. Zo verhuurt hij in opdracht van Häring schietbanen op wedstrijden en prijst hij producten aan. Tot zijn verrassing slaat dat direct aan.
In 2006 is het moment daar: Jan start officieel met zijn eigen bedrijf. Reflex Shooting is geboren. Niet omdat hij ondernemer wilde worden, maar omdat hij de sport zo leuk vindt dat hij anderen wil motiveren hetzelfde plezier te ervaren. Een jaar later volgt het contact met Kurt Thune. Jan begint met kledingverhuur, speciaal voor jeugdschutters die nog in de groei zijn. Een eigen pak aanschaffen is duur, en Jan wil juist drempels verlagen. Iedereen die wil schieten, moet dat kunnen.Daarna breidt het assortiment snel uit: schietkaarten van Braundruck, kogels, accessoires. Op de IWA legt Jan nieuwe contacten en komen er steeds meer producten bij.
Wat opvalt: Jan kiest niet voor de makkelijkste weg. Hij kiest voor de beste. Want eerlijkheid en kwaliteit staan bij hem voorop. Als iets beter kan, gaat hij met de leverancier om tafel. En als een leverancier niet meer past bij zijn kwaliteitsnorm, dan wisselt hij. Zo wordt Häring in 2012 vervangen door Intarso, en Braundruck door Krüger. Reflex Shooting blijft groeien, maar verliest nooit het oog voor kwaliteit.
Tussen 2015 en 2023 volgt Jan diverse opleidingen bij Walther, Steyr, Anschütz, Feinwerkbau en Morini, zodat hij onderhoud en service aan luchtwapens op hoog niveau kan uitvoeren. Zo kan hij schutters niet alleen adviseren, maar ook écht verder helpen.
Inmiddels, in 2025, heeft Jan het finalerecord op het NK verbeterd. Reflex Shooting levert jaarlijks schietbanen voor grote toernooien zoals RIAC (Luxemburg), Intershoot, de IRS-Cup en het NK. Daarnaast reist Reflex Shooting voor wedstrijden en baanverhuur af naar onder andere Malta, Guernsey, Monaco, België en Duitsland.
Op 1 januari 2026 bestaat Reflex Shooting officieel 20 jaar.
Als ik Jan vraag wat hij voor de toekomst ziet, blijft hij bescheiden: “Beloftes doen voor de toekomst heeft geen zin.” Maar even later laat hij toch iets vallen. Dat hij het wel héél mooi zou vinden om ooit de baanverhuur te mogen verzorgen op de Olympische Spelen.
Dus wie weet… in 2028 in Los Angeles.
Geschreven door Remie Brink


















